साहस Times :- भारतीय इतिहासात काही व्यक्तिमत्त्वे अशी आहेत की ज्यांचे कार्य काळाच्या चौकटीत अडकून राहत नाही. राजमाता अहिल्यादेवी होळकर हे असेच एक व्यक्तिमत्त्व आहे. त्यांच्या नावाचा उल्लेख होताच अनेकांच्या मनात धार्मिक स्थळांच्या जीर्णोद्धाराचे कार्य उभे राहते. परंतु त्यांची ओळख केवळ धर्मकार्य करणाऱ्या राणीपुरती मर्यादित करणे म्हणजे त्यांच्या कर्तृत्वावर अन्याय ठरेल. त्या एक न्यायप्रिय राज्यकर्त्या, कुशल प्रशासक, धैर्यवान नेत्या आणि लोककल्याणाला सर्वोच्च प्राधान्य देणाऱ्या शासिका होत्या.
३१ मे १७२५ रोजी अहमदनगर जिल्ह्यातील चौंडी येथे त्यांचा जन्म झाला. वडील मानकोजी शिंदे हे गावचे पाटील होते. त्या काळात मुलींना शिक्षण देण्याची प्रथा फारशी नव्हती. मात्र मानकोजी शिंदे यांनी आपल्या कन्येला शिक्षण दिले. पुढे याच शिक्षणामुळे आणि त्यांच्या बुद्धिमत्तेमुळे त्यांच्यातील नेतृत्वगुण विकसित झाले.
मालव्याचे पराक्रमी सरदार मल्हारराव होळकर यांनी त्यांच्या गुणवत्तेची दखल घेत त्यांचा विवाह पुत्र खंडेराव होळकर यांच्याशी लावून दिला. विवाहानंतर त्या होळकर घराण्याचा भाग बनल्या. परंतु आयुष्याने त्यांच्यासमोर एकामागून एक कठीण आव्हाने उभी केली. १७५४ मध्ये कुंभेरच्या युद्धात पती खंडेराव यांचा मृत्यू झाला. त्यानंतर सासरे मल्हारराव होळकर आणि पुत्र मालेराव यांचेही निधन झाले. या वैयक्तिक दुःखांनी खचून न जाता त्यांनी राज्यकारभाराची धुरा आपल्या खांद्यावर घेतली.
त्या काळातील पुरुषप्रधान समाजात एका विधवा स्त्रीने राज्याचे नेतृत्व करणे ही अभूतपूर्व गोष्ट होती. अनेकांना हे मान्य नव्हते. मात्र अहिल्यादेवींनी आपल्या प्रशासनकौशल्याने, निर्णयक्षमतेने आणि लोकांच्या विश्वासाने हे आव्हान समर्थपणे पेलले. १७६७ ते १७९५ या कालखंडात त्यांनी मालवा राज्याचे यशस्वी नेतृत्व केले.
त्यांच्या राज्यकारभाराचा पाया न्याय आणि लोककल्याण हा होता. त्या नियमितपणे प्रजेच्या समस्या ऐकत आणि त्वरित न्याय देत. भ्रष्टाचार, अन्याय आणि मनमानीला त्यांनी कधीही प्रोत्साहन दिले नाही. त्यांच्या कारकिर्दीत व्यापार, शेती आणि उद्योगधंद्यांना चालना मिळाली. सुरक्षित व्यापारमार्ग, सक्षम प्रशासन आणि स्थिर अर्थव्यवस्था यांमुळे मालवा प्रदेश समृद्ध झाला.
इतिहासात त्यांचे नाव मुख्यतः लोककल्याणकारी कार्यांसाठी घेतले जाते; परंतु त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वातील पराक्रमी आणि लढवय्या पैलूचाही विचार तितकाच महत्त्वाचा आहे. त्या केवळ राजदरबारातील प्रशासक नव्हत्या, तर राज्याच्या संरक्षणासाठी आवश्यक असलेल्या लष्करी बाबींमध्येही त्यांचा सक्रिय सहभाग होता.
ब्रिटिश इतिहासकार सर जॉन माल्कम यांनी आपल्या A Memoir of Central India या ग्रंथात अहिल्यादेवींच्या राज्यकारभाराचे विशेष कौतुक केले आहे. त्यांच्या मते, त्या अत्यंत संतुलित, दूरदर्शी आणि कठोर प्रसंगी ठाम भूमिका घेणाऱ्या राज्यकर्त्या होत्या. त्यांच्या नेतृत्वामुळे होळकर राज्याला स्थैर्य आणि प्रतिष्ठा लाभली.
मराठा इतिहासाचे अभ्यासक गोविंद सखाराम सरदेसाई यांनीदेखील अहिल्यादेवींच्या राजकीय परिपक्वतेचा गौरव केला आहे. तर इतिहासकार यदुनाथ सरकार यांनी त्यांच्या प्रशासनाला लोकाभिमुख आणि न्यायनिष्ठ म्हटले आहे. त्यांच्या मते, अहिल्यादेवींचे राज्य जनतेच्या विश्वासावर उभे होते.
अहिल्यादेवींनी सैन्यव्यवस्थेकडे विशेष लक्ष दिले. त्या घोडेस्वारी, शस्त्रविद्या आणि युद्धनीतीमध्ये निपुण होत्या. त्यांनी राज्याच्या संरक्षणासाठी सैन्य सक्षम केले आणि सीमावर्ती भागांमध्ये सुव्यवस्था राखली. त्यांच्या कारकिर्दीत दरोडेखोर आणि बंडखोरांविरुद्ध कठोर कारवाई करण्यात आली.
राघोबादादा अर्थात रघुनाथराव पेशव्यांशी संबंधित प्रसंग त्यांच्या धैर्याचे उत्कृष्ट उदाहरण मानला जातो. होळकर घराण्यावर संकट आलेले पाहून काही शक्तींनी राज्यकारभारात हस्तक्षेप करण्याचा प्रयत्न केला. त्यावेळी अहिल्यादेवींनी स्पष्ट भूमिका घेत राज्याच्या स्वायत्ततेचे रक्षण करण्याची तयारी दर्शवली. आवश्यक पडल्यास स्वतः सैन्याचे नेतृत्व करण्याची त्यांची तयारी विरोधकांना विचार करायला भाग पाडणारी ठरली.
अहिल्यादेवींच्या व्यक्तिमत्त्वात करुणा आणि कठोरता यांचे सुंदर मिश्रण होते. सामान्य जनतेबाबत त्या अत्यंत संवेदनशील होत्या, तर राज्यहिताच्या बाबतीत तडजोड न करणाऱ्या होत्या. त्यामुळे त्यांना प्रजेचे प्रेम आणि सरदारांचा सन्मान मिळाला.
लोकाभिमुख विकास हे त्यांच्या कारभाराचे आणखी एक वैशिष्ट्य होते. त्यांनी रस्ते, विहिरी, तलाव, बाजारपेठा आणि सार्वजनिक सुविधा उभारल्या. या सुविधा केवळ पायाभूत विकासाचे उदाहरण नव्हत्या, तर त्या आर्थिक आणि सामाजिक प्रगतीच्या दृष्टीनेही महत्त्वपूर्ण ठरल्या.
धार्मिक आणि सांस्कृतिक क्षेत्रातील त्यांचे योगदानही मोठे आहे. अनेक धार्मिक स्थळांच्या पुनर्बांधणीसाठी त्यांनी मदत केली. परंतु या कार्याकडे केवळ धार्मिकतेच्या चष्म्यातून पाहणे योग्य ठरणार नाही. त्या काळातील सामाजिक जीवनात अशी केंद्रे सांस्कृतिक आणि लोकजीवनाचा महत्त्वाचा भाग होती. त्यामुळे त्यांच्या या कार्याचे मूल्यांकन व्यापक सामाजिक संदर्भात करणे गरजेचे आहे.
आज अहिल्यादेवी होळकर यांच्याविषयी बोलताना त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा समतोल विचार करण्याची आवश्यकता आहे. त्या धार्मिक कार्य करणाऱ्या होत्या, हे जितके खरे आहे तितकेच त्या पराक्रमी, धैर्यवान आणि प्रभावी राज्यकर्त्या होत्या हेही तितकेच खरे आहे. त्यांनी प्रशासन, लोककल्याण, न्यायव्यवस्था आणि राज्यसंरक्षण या सर्व क्षेत्रांत उल्लेखनीय कार्य केले.
त्यांचे जीवन हे संकटांशी झुंज देणाऱ्या नेतृत्वाचे, स्त्रीशक्तीच्या सामर्थ्याचे आणि जनतेसाठी समर्पित शासनाचे प्रेरणादायी उदाहरण आहे. त्यांच्या जयंतीनिमित्त त्यांचे स्मरण करताना त्यांच्या कार्याचे सर्वंकष मूल्यमापन करणे हीच त्यांना खरी आदरांजली ठरेल.
भारतीय इतिहासातील या महान राजमातेला विनम्र अभिवादन!
– आयु. सोमीनाथ घोरपडे
संस्कार सचिव, भारतीय बौद्ध महासभा शाखा सातारा जिल्हा (पूर्व)
मो. ९२८४६५८६९०
