चांगले वाटण्यापेक्षा आनंद मोठा असतो. पण आनंदापेक्षाही जास्त‎काहीही नाही. शिवजी पार्वतीजींना सांगत होते की जेव्हा काकभूशुंडीजी‎रामाची कथा सांगत होते तेव्हा मीही तिथे पोहोचलो. आणि त्यांनी एक‎नवीन शब्द बोलला. शिवजी म्हणतात- ‘जब मैं जाई सो कौतुक देखा,‎उर उज्जा आनंद विशेषा.्’ मी तिथे गेलो आणि ते दृश्य पाहिले तेव्हा‎माझ्या हृदयात विशेष आनंद निर्माण झाला. आता शंकरजींच्या मते‎आनंद देखील विशेष असू शकतो. विशेष आनंद मिळवायचा आहे‎त्यांनी एकांताची कला जाणून घेतली पाहिजे. आपण सर्वजण आपले‎एकटेपण इतर गोष्टींनी भरतो – लोक, वस्तू, परिस्थिती. पण जेव्हा‎आपण स्वतःला स्वतःने भरतो. मात्र आपले व्यक्तिमत्व आत्मा आणि‎परमात्म्याने भरतो. तेव्हा त्याला एकांत म्हणतात. अनिर्णयतेच्या‎अवस्थेतून मुक्त असता. तेव्हा तुम्ही एकांतात असता. प्रत्येक व्यक्तीने‎चोवीस तासांतून एकदा एकांतात असले पाहिजे. एकटेपणापेक्षा चांगली‎स्थिती म्हणजे आनंद.‎