बिहारच्या गावातून बॉलिवूड नगरीपर्यंत असा झाला प्रवास
मनोज वाजपेयी म्हणाला, ‘मी बिहारच्या एका छोट्या गावातून आलोय. मला शिकण्यासाठी जिल्ह्याच्या ठिकाणी शाळेमध्ये पाठवण्यात आले होते. तिथे एका कविता स्पर्धेसाठी माझी निवड झाली. मी पाचवीला असताना कविता म्हटली आणि लोकांनी टाळ्या वाजवल्या. तिथेच मला मी आणि माझे स्वातंत्र्य सापडले. बिहारमध्ये नाटक करणाऱ्यांना भांड म्हटलं जातं. आम्ही अभिनेते नसिरुद्दीन शहा, राज बब्बर यांच्या करिअरच्या कहाण्या वाचत पुढे आलो. पुढे मी दिल्लीला आलो आणि थिएटर काय हे समजलं. मी दहा वर्षे थिएटर केलं. प्रत्येकवेळी नवा अनुभव यायचा. ‘अॅक्ट वन’ नावाचा आमचा ग्रुप होता. आम्ही थिएटर करत असताना पथनाट्य सुद्धा करायचो. प्रोसेनियम थिएटर करायचो. आवाजावर मेहनत घ्यायचो. दिल्लीच्या राष्ट्रीय नाट्य विद्यालय‘ (National School of Drama) प्रवेशासाठी खूप कष्ट घेत होतो, तरी प्रवेश मिळत नव्हता. नंतर अभिनयाचे शिक्षक बॅरी जॉन यांनी माझी निवड केली. त्यांनी मला सगळं शिकवलं. आज मी जे काय आहे, ते सगळे त्यांच्यामुळेच. शाहरुख खान हा बॅरी जॉन यांचा अभिनेता होता, तेव्हा मी त्यांचा सहाय्यक म्हणून काम करत होतो.’ असं वाजपेयी म्हणाला.
