दिव्य मराठी ओपिनिअन: गरिबांच्या घरी जाऊन जेवण करणे राजकीय फॅशन

निवडणुका आल्या की राजकारणात नवनवीन पद्धती शोधल्या जातात. आतापासून नाही तर वर्षानुवर्षे. नेता गरीबाच्या घरी जाऊन जेवण करतो. एक राजकारणी दलिताच्या खांद्यावर हात ठेवून सर्व धर्म समान असल्याचा आव आणतो. पुढारी आणि समाज यांच्यात ही समता कधी येणार? तो येईल की नाही हे कोणालाच माहीत नाही.

आपली अर्थव्यवस्था, आपले संपूर्ण वातावरण, बाजारपेठ ही अशी एक गोष्ट आहे ज्यामध्ये गरीब अधिक गरीब आणि श्रीमंत अधिक श्रीमंत होत आहेत. सरकारी धोरणांच्या उणिवा आणि ढिसाळ कारभारामुळे गरिबांसाठी केलेल्या योजना त्यांच्यापर्यंत पोहोचू देत नाहीत.

ज्यांच्यापर्यंत हा लाभ पोहोचतो ते त्याचा लाभ घेत राहतात, तर बहुसंख्य लोक या कारणामुळे वंचित राहतात. भेदभाव या भावनेने समाजातील अनेक घटकांपर्यंत शिक्षणाचा प्रकाश किंवा सुखसोयींचा प्रकाश पोहोचू दिला नाही.

लोकसभेतील विरोधी पक्षनेते राहुल गांधी यांनी महाराष्ट्रातील कोल्हापुरातील एका दलित कुटुंबाच्या घरी स्वयंपाक आणि जेवण करतानाचा व्हिडिओ शेअर केला होता.

असे म्हणतात की प्रत्येक रात्रीनंतर सकाळ असते, पण आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे गरिबीच्या रात्रीची सकाळ नसते. स्वातंत्र्याच्या इतक्या वर्षांनंतरही त्यांच्या रात्री काळ्या गरुडाप्रमाणे उडत आहेत. आजपर्यंत त्यांनी सुख-सुविधांचे तोंड पाहिलेले नाही.

गरिबी त्यांच्या मुलांना शाळेतही जाऊ देत नाही. शेवटी आपले राजकारण आणि राजकारणी याचा विचार कधी करणार? याबाबत आपण प्रभावी धोरणे कधी बनवणार आणि त्याची प्रामाणिकपणे अंमलबजावणी करण्याची इच्छाशक्ती कधी दाखवणार?

PM मोदींनी 24 फेब्रुवारी 2019 रोजी प्रयागराजमध्ये स्वच्छता कर्मचाऱ्यांचे पाय धुतले.

दर पाच वर्षांनी प्रत्येक गरीब माणूस यावेळचे सरकार आपले कल्याण नक्कीच करेल या आशेने मतदान करतो, पण तो दिवस गेल्या ७७ वर्षांत येऊ शकला नाही. खरे तर राजकारणाचा उद्देशच बदलला आहे.

नेत्यांचे लक्ष लोकहिताऐवजी केवळ मतांचा अपव्यय करण्यावर केंद्रित राहिले आहे. ते जनतेला मतदान यंत्राशिवाय दुसरे काही मानत नाहीत. ते दर पाच वर्षांनी निवडणुकीच्या वेळीच दिसतात. ही व्यवस्था, ही पद्धत बदलली पाहिजे. समता तेव्हाच येऊ शकते.